Μαγιάτικες προβολές ντοκιμαντέρ 2015

Το Κοινωνικό Εργαστήρι Τραβέρσο οργανώνει μια ενότητα προβολών ντοκιμαντέρ για επίκαιρα θέματα με διαχρονικές επιπτώσεις. Οι προβολές θα ξεκινήσουν στις 3 Μαΐου και θα συνεχιστούν για άλλες δύο διαδοχικές Κυριακές. Θα γίνονται στο Σπίτι του Δασκάλου (στην κεντρική Πλατεία Αργοστολίου) στις 8:00μμ και θα ακολουθεί συζήτηση. Η είσοδος είναι ελεύθερη.

 

Πρόγραμμα προβολών

Κυριακή 3 Μαΐου: «Μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια», σκηνοθεσία Λώρα Μαραγκουδάκη, Ελλάδα, 2014, 65’.

Το νέο ντοκυμαντέρ της Ορνιθολογικής Εταιρείας "Μ' ένα Σμπάρο δυο Τρυγόνια" είναι ένα χιουμοριστικό πορτραίτο μιας «παράδοσης» που άλλοτε είναι ένα ακλόνητο κοινωνικό κατεστημένο κι άλλοτε μια παρωχημένη, επιβλαβής δραστηριότητα.  Κάθε άνοιξη, εκατομμύρια τρυγόνια ταξιδεύουν με εκατοντάδες άλλα είδη πουλιών χιλιάδες χιλιόμετρα από την Αφρική στην Ευρώπη με σκοπό να ζευγαρώσουν, περνώντας πάνω από τα Ιόνια νησιά. Κάθε άνοιξη, εκατοντάδες τουφέκια στήνουν... καρτέρι στους λόγγους των νησιών και τα περιμένουν. Αν και απαγορευμένο από το 1985, το ανοιξιάτικο κυνήγι συνεχίζεται κανονικά στα Ιόνια νησιά - μια αντρική «παράδοση» που ξεκίνησε από την ανάγκη για τροφή, αλλά με τα χρόνια μετατράπηκε σε χόμπι. Τα Τρυγόνια όμως μειώνονται σε επικίνδυνο βαθμό και οι φωνές ενάντια στη λαθροθηρία πληθαίνουν. Αλλά τα τουφέκια επιμένουν...

Trailer: https://www.youtube.com/watch?v=rC2oF-0kCeU&list=UUo-4gzyfRAaIjF0JIWBdplQ

 

Κυριακή 10 Μαΐου: «ΣτΑγώνες», σκηνοθεσία Νέλλη Ψαρρού, Ελλάδα, 2014, 98’

«Ο πόλεμος του αύριο, σήμερα» θα μπορούσε να είναι ο τίτλος αυτού του ντοκιμαντέρ. Στις ΣτΑγώνες θα μάθετε ότι ο πόλεμος του νερού δεν είναι ένα πιθανό σενάριο από το μακρινό μέλλον, αλλά μια πραγματικότητα που βιώνουν συμπολίτες μας εδώ και χρόνια. Τώρα, έφτασε στις πόρτες όλων μας. Ο τίτλος του ντοκιμαντέρ, το διφορούμενο μήνυμα αναφορικά με τους αγώνες που γίνονται για τις σταγόνες της ζωής, αναφέρεται ακριβώς σε αυτό: στους αθέατους αγώνες συμπολιτών μας, στις ιστορίες που δεν είδαν το φως της δημοσιότητας, στην ανεπίστρεπτη καταστροφή του νερού που συντελείται στο όνομα της “ανάπτυξης” και, συχνά, δεν εντάχτηκε ούτε στην προβληματική των κινημάτων που υπερασπίζονται τον δημόσιο χαρακτήρα του νερού. Είπαμε: η ιδιωτικοποίηση έχει και μια αθέατη πλευρά, πιο καίρια και χρόνια από οτιδήποτε άλλο. Τόπος καταγραφής, λοιπόν, η Ελλάδα. Μέσα από διαφορετικά παραδείγματα απ’ όλη τη χώρα θα επιδιώξουμε να αναδείξουμε τους πολλαπλούς κινδύνους που προκύπτουν τόσο από τις πρόσφατες όσο και από τις χρόνιες παθογένειες γύρω από τον σφετερισμό των υδάτων με σκοπό το ιδιωτικό υπερκέρδος. Η διαδρομή μας θα έχει πέντε προορισμούς: Θεσσαλονίκη, Αποπηγάδι Χανίων, ανατολική Χαλκιδική, Ασωπό και Βόλο. Έτσι, θα δούμε πέντε ξεχωριστές περιπτώσεις (επιδιωκόμενης) ιδιωτικοποίησης και ταυτόχρονα θα εξετάζουμε κάθε φορά ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα σχεδιασμού που συναντάμε και σε άλλα μέρη της Ελλάδας. Με απλά λόγια, μέσα από αυτά τα παραδείγματα θα επιχειρήσουμε να παρουσιάσουμε το σύνολο των κινδύνων που αντιμετωπίζει το νερό στην Ελλάδα.

Trailer: https://www.youtube.com/watch?v=y3euHoeC2z4

 

Κυριακή 17 Μαΐου: «Τρόφιμα Α.Ε.» (Food, Inc.), σκηνοθεσία Ρόμπερτ Κένερ, ΗΠΑ, 2008, 90’

Πρόκειται για μια καταγραφή της νομικής και οικονομικής ισχύος που έχουν στην οικονομία της Αμερικής οι μεγαλύτερες εταιρείες τροφίμων, καθώς και μια μαρτυρία για την επιβλαβή επίδρασή τους στην υγεία όσων εργάζονται στο στάδιο παραγωγής κι όσων τρέφονται από τα προϊόντα τους. Η ποικιλία στα σούπερ μάρκετ είναι απατηλή καθώς όλα σχεδόν τα τρόφιμα ελέγχονται, παράγονται και διακινούνται από πολύ λίγες πολυεθνικές. Πολύ περισσότερο απατηλή, αποδεικνύεται η εικόνα της φάρμας στην εξοχή όπου σε συνθήκες υγιεινής καλλιεργούνται και παράγονται τα γεωργικά, γαλακτοκομικά και κτηνοτροφικά προϊόντα. Στο ντοκιμαντέρ καταγράφεται επίσης το βαθύ πλέγμα της διαπλοκής: μια μητέρα χάνει το τριών ετών υγιέστατο παιδί της μετά από μόλυνση από το μεταλλαγμένο βακτηρίδιο e-coli, μέσα σε 12 μέρες, αλλά παρά τους αγώνες της μέχρι σήμερα δεν έχει δημιουργηθεί νόμος που να επιτρέπει στο αρμόδιο υπουργείο το κλείσιμο μονάδων όπου εμφανίζονται επανειλημμένα κρούσματα μολυσμένων ζώων. Αποδεικνύεται όμως ότι στις διευθυντικές θέσεις των ελεγκτικών υπηρεσιών της κυβέρνησης βρίσκονται πρώην στελέχη των ίδιων, προς έλεγχο, πολυεθνικών. Παράλληλα, σε μια επίσης ανησυχητική εξέλιξη, ο νόμος Veggie Libel απαγορεύει μέχρι και λεκτικές διατυπώσεις που μπορεί να θεωρηθούν δυσφημιστικές για την βιομηχανία τροφίμων. Ενδεικτικό της πιστής εφαρμογής της νομοθεσίας το γεγονός ότι η γνωστή παρουσιάστρια της αμερικανικής τηλεόρασης Όπρα Γουίνφρεϊ ανέφερε σε μια εκπομπή της τη φράση «δε θα ξαναφάω χάμπουργκερ μετά από αυτά που άκουσα» για να μπει σε μια δικαστική περιπέτεια που κράτησε 6 χρόνια. Όπως ήταν αναμενόμενο, το ντοκιμαντέρ δέχθηκε τα πυρά των μεγάλων πολυεθνικών στον τομέα τροφίμων, καμία από οποίες δε δέχθηκε να παραχωρήσει συνέντευξη στους δημιουργούς του.

Trailer: https://www.youtube.com/watch?v=5eKYyD14d_0

Πρόσθετες πληροφορίες